يکي از بينندگان «بازتاب» نوشت: شادي موهبتي است الهي که در ذات و فطرت انسان‌ها نهاده شده است لبخند‌ها و شادي‌ها همه تاثير مستقيم با سلامت جسم و روح بشر دارد آنچه مسلم است شادي يک نياز فطري است و در جامعه‌اي که شادي و نشاط نباشد جامعه‌اي مرده و بي‌روح است. در جامعه ما که داراي بافت جمعيتي جوان مي‌باشد اين نياز روز به روز بيشتر احساس مي‌شود. نياز سني و روحي جوانان ايجاب مي‌کند که دنبال شادي و نشاط بروند و از زندگي لذت ببرد؛ چرا که جوان از دلمردگي و سکون بيزار است.
اما سوال اين است که در جامعه ما تا چه اندازه به شادي تمام مردم و به خصوص جوانان بها داده شده است. آنچه مسلم است اين است که اين خلا آنقدر در زندگي مردم ما احساس مي‌شود که شايد به اين زودي پر نشود. نبود امکانات تفريحي مناسب از يک سو و محدوديت‌هاي فرهنگي جامعه ـ که البته لازم است ـ از سوي ديگر امکان تفريحات سالم را از مردم سلب کرده است، در شرايطي که فشارهاي اقتصادي و معيشتي و کار روزمره، جامعه ما را در شرايطي قرار داده است که بيش از پيش بايد به مقوله شادي در جامعه ما توجه شود. روي آوردن به شادي‌هاي کذايي، مصرف قرص‌هاي شادي‌آور و انواع و اقسام مواد مخدر راهي براي گريز از مشکلات و کم کردن بار رواني و روحي فشار‌هاي حاصله از روزمرگي است که متاسفانه صدمات جبران ناپذيري به پيکره جامعه وارد مي‌کند.
وقتي برنامه‌ريزي مناسب و صحيح براي بالابردن نشاط و شادي در جامعه وجود نداشته باشد مسلما راه‌هاي ناصحيح و مضر انتخاب مي‌شود.

در فرهنگ ما اعياد و مناسبت‌هاي ملي و مذهبي بسياري وجود دارد که مي‌تواند منشا تزريق شادي در جامعه باشد ولي متاسفانه از اين ظرفيت‌ها به خوبي استفاده نمي‌شود.

متوليان فرهنگي جامعه بايد هوشيار باشند و وضعيت جامعه را به خوبي احساس کنند جوان امروزي جوان زمان جنگ نيست، قطهت بهترين شادي براي جوان زمان جنگ رفتن به دعاي کميل و توسل بود، اما الان نيازهاي ديگري براي جوانان لازم است که در کنار دعاي کميل بايد برآورده شود وگرنه مي‌بينيم آنچه را که نبايد مي‌شد. اگر بتوانيم اندکي شادي به جامعه تزريق کنيم، مطمئنا بسياري از مشکلات و فشار‌هاي روحي مردم به فراموشي سپرده خواهد شد و يا حداقل کمي از بار اين فشارها کاسته خواهد شد.