افزايش مصرف بنزين و بازگشت ترافيك سنگين به تهران؟!

صفحه اول

آرشيو

جستجو

تماس با ما

پيوندها

ورزشي

خبرنامه

نسخه چاپي خبر

ارسال به دوستان

افزايش مصرف بنزين و بازگشت ترافيك سنگين به تهران؟!

كاهش شديد مسافرت، موجب بروز ركود و سقوط درآمد صنعت ايرانگردي نيز شده است، به گونه‌اي كه بسياري از مشاغل همچون رستوران‌هاي بين شهري، مراكز تفريحي و ديدني و بسياري از كسبه‌‌اي كه شغل آنان با مسافرت مردم به شهر‌هاي گوناگون كشور گره خورده، در معرض نابودي قرار گرفته‌اند.

۲۴ تير ۱۳۸۶ - قبل از ظهر ۱۱:۲۵

تعداد بازديد: 22925

كد خبر: ۷۱۴۳۶

با گذشت كمتر از سه هفته از اجراي طرح سهميه‌بندي بنزين، ترافيك سنگين به برخي از محورهاي اصلي تهران بازگشته است.

به گزارش خبرنگار «بازتاب»، مصرف بنزين كشور در هفته گذشته، از مرز 62 ميليون ليتر در روز گذشت، در حالي كه اين ميزان در هفته نخست سهميه‌بندي‌ بنزين، به رقم 53 ميليون ليتر در روز رسيده بود.
همچنين برخي از محورهاي اصلي تهران همچون بزرگراه مدرس و خيابان وليعصر نيز در يك هفته گذشته، شاهد بازگشت ترافيك سنگين بودند.

در اين حال، گمانه‌هاي مختلفي پيرامون علت افزايش مصرف بنزين و سنگين شدن ترافيك مطرح است، بنا بر يكي از نظر‌ها، استفاده گسترده از كارت سوخت‌هاي خودروهاي فرسوده و بلااستفاده توسط شهروندان پرمصرف و وجود باندهايي در شبكه توزيع بنزين، كه اقدام به فروش غيرقانوني بنزين بدون كارت سوخت مي‌كنند و نيز جعل كارت سوخت، از جمله دلايل افزايش مصرف بنزين است.

برخي ديگر، احتمال استفاده سياسي از بنزين و دادن سهميه اضافي به مناسبت‌هاي گوناگون، به ويژه پيش از انتخابات مجلس هشتم، كه با اظهارات الياس نادران درباره نوساني بودن سهميه بنزين تقويت شده است، از جمله ديگر دلايل تشويق به مصرف بيشتر بنزين مي‌دانند.

با اين حال، كاهش شديد مسافرت بيرون شهري، به ويژه در مناطق تفريحي شمال كشور، نشان مي‌دهد كه شهروندان، همچنان منتظر روشن شدن وضعيت بنزين درباره سهميه جديد يا فروش آزاد آن هستند تا در مسافرت تابستان خود تصميم بگيرند.

گفتني است، كاهش شديد مسافرت، موجب بروز ركود و سقوط درآمد صنعت ايرانگردي نيز شده است، به گونه‌اي كه بسياري از مشاغل همچون رستوران‌هاي بين شهري، مراكز تفريحي و ديدني و بسياري از كسبه‌‌اي كه شغل آنان با مسافرت مردم به شهر‌هاي گوناگون كشور گره خورده، در معرض نابودي قرار گرفته‌اند.

نظرات کاربران :

به نظر اینجانب سهمیه بندی بنزین به صورت پلکانی شود و با قیمتهای مختلف.مثلا بین 100 تا 110 لیتر قیمت 130 تومان 110 تا 120 لیتر 160 تومان و ...

من موافق سهميه بندي نسيتم چون رفاه مصرف كننده كاهش مي يابد . اما تعداد زياد خودرو نيز در ايران حرف غلطي است. چون ما 8 ميليون خودرو داريم با 70 ميليون ليتر مصرف روزانه، درحاليكه آلمان 90 ميليون خودرو دارد با 100 ميليون ليتر مصرف مقايسه كنيد كدام به نسبت بيشتر خوردرو دارند.

با سلام
سهميه بندي بنزين چه معني داره وقتي كسي كه وضعيت مالي بهتري داره ميره يه وانت ميخره و از سهميه اون براي پرادوي خودش استفاده ميكنه و ميره تو پمپ بنزين و 3000 اضافه ميده و باكشو پر ميكنه ؟

سهمیه بندی هر کالایی در دنیای امروزی حتی در دنیای حکومتهای طراح کوپن به سر آمده است ،شک نکنید که این طرح شکست خواهد خورد علی ایها حال آیا در مناطق آزاد بایستی یارانه سوخت داد ؟ آیا دادن هر نوع سوبسید در مناطق آزاد خلاف قانون نیست ؟آیا بایستی به ماکسیما و زانتیا و مرسدس هم سهمیه داد ؟ البته شاید این هم برای کم کردن فاضله های طبقاتی باشد بهتر است نرخ بنزین را آزاد اعلام و به فکر بیمه و بهداشت و امنیت باشیم

هدف از سهميه بندي كاهش ترافيك نيست، كاهش مصرف است. كاهش ترافيك حمل و نقل عمومي خوب مي خواهد كه نداريم. كاهش مصرف هم خودرو خوب مي خواهد كه تا شركتهاي خودروساز ما اين چند شركت فشل هستند و مصرفكننده هم مجبور است با آنها بسازد، اين را هم نداريم. يعني به طور خلاصه هفتاد ميليون ايراني دارند بهاي توليد بيكيفيت چند شركت خودروساز را ميپردازند.
راه حلش هم اين است كه همه ايرانيان ماهيانه به سهم خود پولي به اين شركتها بدهند تا لطف كنند و خودرو نسازند و اجازه دهند ما خودرو كم مصرف خارجي بخريم.
وگرنه امثال من كه محل كارم در كرج و جاجرود تهران پراكنده است و بايد در روز چند بار بين اين مكانها جابجا شوم و يا بيچارگاني كه در كار توريسم هستند، بايد تغيير شغل دهيم و به استخدام يك شركت انگل خودروساز درآييم.

من تا کنون نظرات زیادی راجع به موضوعات مختلف به سایت بازتاب فرستاده ام ولیکن در هیچ موردی نظرات اینجانب منعکس نشده است امیدوارم در مورد بنزین که بسیار مهم می باشد جرآت منعکس کردن یک واقعیت را داشته باشید.
در مورد بنزین واقعیت این است که مصرف زیاد بنزین در کشور متعلق به مصرف زیاد خودروها نیست بلکه به علت تعداد زیاد خودرو در کشور می باشد و اگر دولت سعی در کنترل مصرف بنزین داشته باشد بایستی تعداد خودرو ها را سامان دهی نماید و جلوی کمپانی های تولید خودرو و وارد کننده خودرو را بگیرد و آنها را مجاب نماید که به ازای هر خودروی تولیدی لزوما یک خودرو فرسوده را از رده خارج نمایند زیرا با این نرخ تولید خودرو در ایران دیری نمی پاید که با و جود سهمیه بندی نیز باز هم مصرف بنزین کشور روند صعودی پیدا خواهد نمود.
البته متاسفانه مافیای تولید و واردات خودرو جهت تامین منافع مالی خود هیچ گاه اجازه نمی دهند که هیچ کس در مورد مدیریت تولید خودرو در ایران هیچ مطلبی به زبان بیاورد .
بیشر به نظر میرسد که این طرح سهمیه بندی بنزین به سود تولید کنندگان خودرو تمام شده است چون تمام مردم به زور وام و جمع کردن پس اندازهای خود درصدد خرید دو خودرو یا بیشتر بر آمده اند تا از سهمیه بنزین بیشری برخوردار گردند و این دقیقا مطلبی است که این کمپانی ها به دنبال آن هستند و آقای احمدی نژاد خواسته یا ناخواسته وسیله ای جهت تامین منافع این شرکت ها شده است.

با عرض خسته نباشيد حضور بازتابي هاي عزيز
من هفته پيش كارت سوخت موتورسيكلتم را از راهنمايي رانندگي استان مركز ي دريافت كردم و دركمال ناباوري مشاهده كردم كه سهمه 4ماه 116ليتر بود . يعني يك كارت نو 4ليتر كم بنزين داشت من نمي دانم قضيه چيست واين 4ليتر چه شده است؟ با تشكر

در کیش روزانه 50 لیتر مصرف یک خودروی هایس می باشد در صورتی که سهمیه آن 3 لیتر است در شرکت ما سوخت 2 تا هایس( 400 )لبتر تمام شده ولی از 200 لیتر اضافی خبری نیست از هر نهادی که می پرسیم جوابگو نیستن ضمنا تعدادی از تاکسی ها بعلت اتمام سوخت خوابیده و تاکسی به سختی گبر می آید . از فردا قرار است چشنواره تابستانی آغاز شود حالا مسافران بدبخت با گرمای هوا و نبود تاکسی چکار می کنند .

این سیستم که طراحی شده خیلی خوبه، اما یه مشکل بزرگ داره، اونم اینه که در مورد بخش امنیت زیاد بهش توجه نشده، توی پمپ بنزین ها یه سری دوربین بزارین، که پلاک ماشین رو بتونه بخونه، مشخصات پلاک ماشین توی سیستم باید با شماره دریافتی از دوربین یکی باشه، در غیر این صورت نباید اجازه بنزین زدن داده بشه، تصاویر دوربین ها باید روی سرور مدیا توی هر پمپ بنزین، ذخیره و توسط بازرسان سیستم قابل دستیابی باشه، دوربین های مدار بسته مختلفی هست که این قابلیت "او سی آر" را داشته باشه تا از بخشی که کادر ماشین هست بتونه نمره ماشین رو تشخیص بده، ولی به احتمال زیاد برای پلاک های ایرانی باید دوربین مخصوصی طراحی و نصب بشه.

سلام
سهميه بندي بنزين و فرهنگسازي زماني معني مي دهد كه حمل و نقل عمومي يك كشور كامل باشد.مترو و اتوبوس به اندازه كافي باشد .
واقعا دولتمردان ما ايران را با كدام كشور ها مقايسه مي كنند؟!؟!
با فرانسه كه بنزين گران دارد ولي همه جا ايسگاه هاي مترو و اتوبوس است يا با كشور هاي عربي خليج فارس كه ترافيك ندارند مردم آنها در رفاه كامل به سر مي برند و غمي جز اينكه تعطيلات كجا بروند ندارند!؟

بنظر من بهتر است دوره هاي مصرف را بجاي 6 ماهه 3ماهه كنند. بنزين آزاد هم اعلام نشود چون در اينصورت به وضع سابق بر مي گرديم. ما هم بايد سطح مصرف و همينطور سطح توقعات خود را پايين بياوريم و واقعيت را بپذيريم كه نبايد براي هر كار كوچكي بنزين ارزشمند را هدر داد. ضمنا با توجه به عدم موفقيت طرح بن (كارت) سفر و محدوديت هاي آن كه عملا يك كارت بلااستفاده براي بسياري افراد خواهد بود، پيشنهاد مي كنم در طول سال فقط يك سهميه ويژه اعلام كنند كه براي سفر اختصاص داده شود. اينطور هم نباشد كه به هر مناسبتي قرار باشد جايزه سهميه بنزين تعلق گيرد يا هر صنفي به دليل كار ويژه اش سهميه مازاد بگيرد.

در روزهای اول سهمیه بندی در میانه سفر بودم. با استفاده از کارت سوخت، وقتی در پمپ بنزین سوخت گیری می کردم. 2-3 بار سوخت گیری متوقف شد. و من توانستم 40 لیتر بنزین بزنم.چرا که امکان سوخت گیری بیشتر فراهم نبود.در شهر بعد ی وقتی کارت سوخت را گذاشتم مقدار سوخت باقیمانده ام 330 لیتر بود. این خطا همراه سایر اشتباهاتی که در طول مسیر رخ داد( در روزهای اول هیچ آموزشی نه به کارکنان پمپ بنزین داده شده بود نه از طریق رسانه ها به مردم که چگونه و چه وقت کارت سوخت را داخل کارن خوان بگذارند و بر دارند).... بالاخره وقتی به منزل بر گشتم بعد از یک سفر 1800 کیلو متری در کارت سوختم 195 لیتر باقی مانده بود در صورتی که من در طول مسافرت مبلغ 140000 ریال بابت 140 لیتر هزینه کرده بودم.

من در يك مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي كار ميكنم و براي انجام طرحها بايد هر هفته به ايستگاهاي تحقيقاتي در استانها سفر كنم. با احتساب قيمت آزاد بنزين براي ماشينهاي دولتي و كاهش بودجه سالانه تمام طرحها متوقف شده است .اگر همه مراكز دولتي كه كارشان با ماموريت و رفتن به مراكز دور انجام ميشود اينچنين باشد يعني تعطيلي كار نه صرفه جويي.

مسئولین مرتب می گویند برای رفاه حال مردم و مسافرت در تابستان تا 6 ماه مصرف را می توانید پیش خور کنید . ظاهرا با صحبت های ریس جمهور هم که از بنزین آزاد خبری نیست . بالاخره تکلیف چیست ؟ با یک مسافرت کوتاه حداقل سهمیه دو ماه مصرف می شود . بعدش چکار باید کرد ؟ اگر کسی بهر علتی تمام سهمیه اش را مصرف کرد ، در شرایط اضطرار که نیاز به استفاده از خودروی شخصی دارد چه باید بکند ؟ این سوالات همچنان بی پاسخ اند .

بايد عرض كنم كه هنوز سهميه بندي بنزين اجرا نشده است كه نسبت به موفق آميز بودن آن مطمئن شد. زيرا مردم فعلا از سهميه ماهاي بعد استفاده ميكنند. بعد از اتمام سهميه ها و سردرگمي مردم و پس از آن شروع مدارس . . . جدا بايد فكر اساسي كرد.

سلام
برای این قضیه چند عامل می تواند وجود داشته باشد:
1- اعلام این مطلب که هر خودرو به جای 4 ماه، 6 ماه ذخیره خواهد داشت، خیال مصرف کنندگان را از آینده قدری راحت کرد و باعث شد که از مصرف کمتر امروز صرف نظر کنند.
2- اینکه اعلام شد خودروهای گازسوز به اندازه دیگر خودروها سهمیه می گیرند نیز در رشد مصرف مؤثر است. مالک خودروی گازسوز برای خودش از گاز استفاده می کند و سهمیه بنزین اش را به قیمت آزاد به دیگران می فروشد.
3- شاید این بند قدری عجیب به نظر برسد. اما باور کنید سهمیه صد لیتر در ماه، مخصوصاً در شهرهای کوچک و حتی بعضاً در تهران، برای بیشتر مالکان خودروها از مصرف معمولی ماهانه شان بیشتر است. در صورتی که اگر هدف از اجرای این طرح صرفه جویی بوده است باید مقدار سهیمه از مقدار مصرف سابق کمتر باشد. در روزهای اول به خاطر جو روانی که به وجود آمده بود، مردم آینده نگری می کردند و کمتر از خودروشان استفاده می کردند اما کم کم فهمیدند که مقدار سهمیه از مقدار مصرف ماهانه شان بیشتر است و جای نگرانی در مصرف وجود ندارد. سهمیه باید چیزی در حدود هفتاد هشتاد لیتر در ماه می بود. لااقل در شهرهای کوچک.

من 23/3/86 درخواست المثنی کردم ولی هنوز بعد از یک ماه کارتم صادر نشده است چه رسد به اینکه دستم رسیده باشد.حال این سئول مطرح است اگر سهمیه بنده توسط افراد سودجو استفاده شده باشد بنده چه نوع خاکی باید برای 600 لیتر بنزین به سر بریزم.

نمی‌ دونم بینندگان دیگه دقت کردن یا نه. من هفته ای 19 لیتر مصرف بنزین دارم و هفته‌ ای یکبار سوخت گیری می کنم. در هفته اول سهمیه بندی 18 لیتر و نه دهم لیتر سوخت گیری کردم. هفته گذشته برای اینکه رند بشه 19 لیتر و یک دهم لیتر. مجموعا میشه 38 لیتر. دیذوز که برای بار سوم مراجعه کردم، نشانگر عدد باقیمانده سوخت رو 358 لیتر نشون داد در صورتی که این رقم می بایستی 362 لیتر می بود. این سوال مطرحه که این وسط چه بلایی سر 4 لیتر اومده و چرا باید سیستم 4 لیتر رو گم کنه؟ آیا با میلونها کارت توزیع شده همین 4 لیترها به میلون لیتر تبدیل نمیشه؟ و خدا داند کجا میره.

بازتاب گرامي،

مانند بسياري ديگر از كارشناسان، ما گفتيم و گفتيم و گوش شنوايي وجود نداشت. بايد سرطان يارانه انرژي را در كشور درمان كرد ولي نه با سهميه بندي كور كورانه دولتي. اقتصاد يك ساختار پيچيده در هم تنيده است كه نميتوان بدون در نظر داشتن آثار جانبي يك نسخه مستقل براي يك بيماري كلان نوشت. همچنين مقامات و دست اندر كاران در ارزيابي اين طرح سهميه بندي دچار برداشتهاي نادرست هستند. براي نمونه اگر كسي مدعي آنستكه با اين طرح در مصرف بنزين صرفه جويي شده بايد نشان دهد كه كشور با مصرف كمتر بنزين همان توليد اقتصادي پيش از طرح را دارد. اگر ما داريم كمتر بنزين مصرف ميكنيم ولي در كنار آن بخاطر تنگهاهايي كه سهميه بندي پديد اورده و بي ثباتي كه براي اينده بوجود آورده سطح توليد در كشور پايين آمده و بسياري از كارها را به ركود و تعطيلي كشانده در آنصورت نميتوانيم مدعي صرفه جويي باشيم. با اين استدلال بستن مراكز صنعتي كشور هم ميتواند صرفه جويي انرژي بدنبال داشته باشد. همچنين بايد برآورد درستي از هزينه هاي سنگين نظارتي و انتظامي و قضايي كه همراه اين طرح پديد آمده را بيان كنيم زيرا همه اين هزينه ها از بودجه كشور انجام ميشود و صرفنظر از كجروي ها و فسادي كه همراه دارد نابساماني هاي بسياري را در نظام اقتصاد كلان و اداري كشور بدنبال خواهد داشت. براي نمونه شمار زيادي از قضات و نيروهاي پليس كه بايد وقت خود را به تامين امنيت مردم در برابر مجرمان خطر ناك بكنند اكنون بايد بدنبال اين باشند كه چه كسي كارت سوخت جعل كرده و يا كدام تاكسي و وانت سهميه سوخت خود را فروخته.

در يك جامعه 70 ميليوني، هر ساعت ميليونها تصميم پيش بيني شده و پيش بيني نشده براي مردم پيش مي آيد كه با جابجايي و مصرف بنزين همراه است و هيچ مدل رياضي در دنيا وجود ندارد كه دولت بتواند به فرمولي دست پيدا كند تا هم سهميه بندي داشته باشد و هم ميزان سهميه با برنامه مصرفي ضروري ميليونها نفر در شرايط زندگي و كاري گونا گون سازگار باشد. خواستگاه سهميه بندي ، اداره اقتصاد با محوريت دولت و ادامه ساختار دولت-اربابي است و اگر چه بيماري سوبسيد انرژي در كشور به مرحله سرطاني رسيده ولي اصلاح آن به روشهاي دانشمندانه تر و كار امد تر نياز دارد. سهميه بندي يك داروي ناشيانه و سطحي است كه آثار زيانبار جانبي آن بسيار بيشتر از هر نقش درماني است در پشتيبانان طرح در سر دارند. صادقانه بگويم كه از ديد بنده، در جايگاه كارشناس مديريت اقتصادي، سهميه بندي هيچ نقش درماني براي سرطان سوبسيد انرژي ندارد.

سخن كوتاه اينكه زمان ثابت خواهد كرد كه طرح سهميه بندي در واقع پاشيدن يك الودگي بزرگ بر روي يك زخم چركيده بود كه اين زخم را چركين تر و اقتصاد را نا بسامان تر خواهد كرد.