سامي يوسف، هنرمند مسلمان ايراني‌الاصلي كه اين روزها نغمه‌هايش هواداران زيادي در جهان پيدا كرده، علاوه بر مسلمانان، غربي‌ها را هم به اعجاب آورده است.

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، هفته‌نامه آمريكايي «Time» هم‌زمان با سفر «يوسف» جوان به آمريكا، گزارشي از جايگاه او به دست داده است: حدود پنج هزار عرب در سالن بزرگ، مشغول هلهله و فرياد زدن هستند. آنان به همراه دست زدن، فرياد مي‌زنند، «سا ـ مي! سا ـ مي!» تا زماني كه چراغ خاموش مي‌شود و «سامي يوسف» 26 ساله روي سن مي‌آيد. انگار «الويس پرسلي» وارد شده است، اما او مانند بقيه نمي‌خواند: «آرامش و درود بر تو اي پيامبر خدا»... .

عده‌اي اين حركات را نقض قوانين اسلامي مي‌دانند و حتي برخي از طلاب علوم اسلامي، به طور كل موسيقي را ممنوع مي‌دانند، اما به رغم اين‌كه يوسف، مسلماني بسيار معتقد است، هنر و موسيقي را هم باور دارد. او مي‌گويد: «اسلام براي مدرنيزه شدن و پيشرفت است كه در اين جهان نيز خوب و زيباست». يوسف پاسخ اسلام به موسيقي راك مسيحيان است. آهنگ‌هاي محبوب او كه خود آنها را مي‌سازد: با مفاهيم متفاوت از عشق به پيامبر اسلام، حضرت محمد(ص)، تاريخ فلسطيني‌ها، عراقي‌ها و سوداني‌ها و زماني به دردهايي مي‌رسد كه قلب مسلمانان را به رنج مي‌آورد، او هوادارانش را به جدايي از افراط‌گرايي تشويق كرده و به آنان پيام، تحمل، شكيبايي و مهم‌تر از همه اميد را مي‌دهد.

او در برنامه‌هايش در سوريه و اردن و پس از آن تور خود در آمريكا ـ كه هفته گذشته آغاز و از سوي سازمان بين‌المللي آزادي اسلامي در لوس‌آنجلس، دالاس، نيوجرسي، شيكاگو و ديترويت، سازماندهي شده ـ با شور تمام از بحران خاورميانه خواند.

يوسف در كنسرتش گفت: «قلب، فكر و روح ما با برادران و خواهرانمان در فلسطين و لبنان است و اين آهنگ را به همه رنجديده‌هاي خاورميانه تقديم مي‌كنم».

«همان‌گونه كه خداوند در قرآن مي‌گويد: پس از هر سختي، گشايشي هست و انشاءالله طلوع نزديك خواهد بود و شب خواهد گذشت. ما نبايد اميد خود را از دست بدهيم».

با توجه به تمايل او به پرداختن به مسائل سياسي كه هيچ ستاره راك ديگري به آنها نمي‌پردازد، محبوبيت او در حال افزايش است.

در همه جاي خاورميانه با قرآن‌هاي كوچك، دفترچه‌هاي يادداشت و گل از او استقبال مي‌كنند و حتي يك دندانپزشك اردني نيز دندان‌هاي او را رايگان درست كرد. خانه او در قاهره است و هر روز پيام‌هاي بسياري را در مورد علاقه مسلمانان به آهنگ‌هايش دريافت مي‌كند.

يوسف به TIME مي‌گويد: «ما دوره سختي را پشت سر مي‌گذاريم. مسلمانان احساس قرباني شدن مي‌كنند، اما من به جنگ تمدن‌ها بين مسلمانان و غيرمسلمانان معتقد نيستم. اين جنگ بين بي‌تمدن‌هاست. ما به عده‌اي نياز داريم كه اين خلأ را پر كنند، چراكه ما با هم نقاط اشتراك بسياري داريم».

اين تبعه بريتانيا كه در ايران و از پدر و مادري آذري متولد شده، بيشتر عمر خود را در لندن گذرانده است. او درست مانند موسيقي خودش هم تركيبي از شرق و غرب است و در آكادمي پادشاهي لندن به مطالعه موسيقي خاورميانه پرداخته است. او مي‌گويد: اين وظيفه مسلمانان است تا عليه ستم و ظلم بدون توجه به مذهب قربانيان صحبت كنند. او در برخي از آهنگ‌هايش از شورشيان مسلمان به خاطر مدرسه «بسلان» در چچن و از دولت فرانسه به خاطر ممنوعيت حجاب انتقاد كرده است. افراد گروه، همه جواناني داراي محاسن كوتاه و مشخصات مسلمان هستند. عشق در آهنگ‌هاي او هميشه عشق خدايي و عرفاني است، نه عشق زميني. هم‌خوان‌هاي او همگي مرد هستند. تماشاچيان او را همه قشري از زنان جوان با حجاب تا عرب‌ها با دشداشه‌ سنتي خود تشكيل مي‌دهند.

دو آلبوم اول يوسف، حدود 5/1 ميليون نسخه فروش داشت كه بيشتر آنها در جهان عرب و تركيه بود، اما از آن مهم‌تر كليپ‌هاي اوست كه در ميان پرفروش‌ترين‌ها در بازار خاورميانه است. او در كليپ‌هايش الگوي يك شهروند مسلمان است كه به مسجد مي‌رود، پدر و مادر پيرش را دوست دارد و با رفقاي بريتانيايي خود روابط خوبي دارد. براي هواداران او تنها موسيقي مهم نيست، بلكه مهم پيام اوست.

«فلاح» 25 ساله مي‌گويد: «شما مي‌توانيد به آن مانند هر موسيقي راك ديگري گوش دهيد، اما مضامين اشعار بسيار متفاوت است. شما را به خدا و مذهبتان نزديك‌تر مي‌كند. حال آن‌كه ديگران، تنها براي رقصيدن و نشان دادن خود روي صحنه مي‌آيند».

پيام او هنوز هم در تور آمريكا نياز درك متقابل فرهنگ‌ها و گفت‌وگوست. به هر حال، شايد او و گروه مسلمانش در جدول فروش بازار آمريكا جايي نداشته باشند، اما همه آمريكايي‌ها صداي زيباي او را در اين دوره تاريك مي‌ستايند.